Celia Bogaert is een allrounder en dat maakt het niet makkelijk om haar in één woord samen te vatten. Actrice, presentatrice, entertainer, reporter...
Als kleine spruit was ze al een bezige bij. Ze was lid van de plaatselijke jeugdbeweging, beoefende tal van sporten en
de theatermicrobe had haar al vroeg beet. Met heel veel overtuiging bokste ze allerlei toneelstukjes in elkaar.  Zelf
speelde ze liefst indiaantje! Al van kindsbeen af was ze gefascineerd door andere culturen en avontuur...


Na haar humaniora besloot ze, op aanraden van haar moeder, om rechten te studeren.Mijn ouders wilden dat ik een écht
diploma behaalde. Het werd rechten. Eenmaal afgestudeerd stond ik voor de keuze: iets waar ik misschien rijk maar niet
gelukkig mee zou worden, of het omgekeerde. Ik besliste mijn hart te volgen. Ik wilde creatief zijn, kleur in mijn leven.

Tijdens haar universitaire studies volgde ze een voordracht- en theateropleiding in Brugge en Gent, een workshop
van 2 jaar met de theatergroep Ecstasy en speelde mee in verschillende amateurgezelschappen in Brugge.

Ik was dus al jaren met theater bezig, maar durfde er niet echt voor te kiezen. Uit bedeesdheid. Maar diep in mij
voelde ik dat ik op de planken wou staan.

Na haar vijfjarige studie vond ze dat het tijd was om haar vleugels uit te slaan en te doen wat ze altijd al wilde,
SPELEN. Een leven lang spelen...En zo vertoefde ze de volgende 3 jaar in de Toneelschool. Eenvoudig was het niet.
Na vijf jaar rechten terug van nul moeten beginnen. Ook financieel was het niet evident. Daarom kluste ze bij in cafés,
op de redactie van Jambers en als stem in reclamespotjes.

Ze is nu een paar jaar afgestudeerd en gelukkig volgden er al snel verschillende rollen in heel wat Vlaamse series,
o.a. Sara, Louis Louise, Aspe, Zonestad, FC De Kampioenen, Verschoten en Zoon, Spoed,... Ook heeft ze verschillende
kortfilms op haar palmares staan.

De opnames voor de kortfilms  ‘Déjà vu’ met wijlen Bert André en ‘Alexander’ met Jan Decleir waren ontzettend leerrijk.
Speel je met Jan, dan zit je meteen in je rol. Decleir werkt enorm geconcentreerd. Heel belangrijk, want als de camera
draait, moet het meteen goed zijn. Maar niet evident op een set waar altijd van alles gebeurt…

Acteren is voor Celia een echte passie, meer een primaire behoefte.

Ik vind het fijn om in de huid van een ander te kruipen. Als actrice voel ik me een kameleon. Het is fantastisch om heel
uiteenlopende rollen te mogen spelen."„Ik ga ervan uit dat alle mensen alle eigenschappen in zich hebben. Je moet het
alleen willen aanvaarden, ook de slechte kanten. Je moet als actrice daarin graven. Enkel zo kun je een geloofwaardige rol
neerzetten.

Zoals het een avonturier betaamt, wilde ze laten zien dat ze meer in mars heeft en stampte samen met Rember een
eigen theatershow uit de grond, Effe Bitchen. Een paar maanden later mocht ze daardoor lekker bitchen op de sofa
bij Mark Uytterhoeven in De Laatste Show.

Ondertussen speelde ze als freelancer mee in verschillende producties van oa Vlaams Fruit (8 Vrouwen) en Het
Toneelhuis (Crash) en is ze actief in het  jeugdtheater. Ze heeft meegespeeld in verschillende producties van Farce
Cancan waarvan LSO‘Liefde, seks en andere ongemakken’ het meest gekend is.

Net afgestudeerd en op de planken mogen staan met 8 bekende actrices van verschillende generaties (Loes Van Den
Heuvel, Marilou Mermans, Lut Hannes,, Alice Toen...) in ‘8 Vrouwen’ was fantastisch. De repetities waren héél gezellig, één
grote koffieklets maar als het tijd was voor het serieuze werk dan stonden we er wel allemaal.

Spelen voor jeugd vind ik ook heel tof. Het spelen op zich is hetzelfde als voor volwassenen maar je komt meteen te weten
wat ze ervan vinden. Ze houden geen blad voor de mond en dat vind ik nu net zo fijn.
Iemand die niet bang is van uitdagingen pusht zichzelf steeds verder en dat deed ze ook door te kiezen voor een
eigen cabaretshow. Een solovoorstelling waar ze bijna 2 uur lang het publiek entertaint. Eén ding staat vast, ze heeft
de komische smaak te pakken!

Gelukkig heb ik Frans Ceusters leren kennen. Het klikte meteen en na een paar babbels was het duidelijk, we gingen samen
een onewomanshow maken. Frans kroop in zijn pen en na een paar maanden gingen we aan de slag.‘Call, Girl’ was geboren!
Het is zeer interactief theater. Ik ga in dialoog met het publiek. Elk antwoord dwingt me tot improvisatie Heel leuk, ook al
zijn toeschouwers wel eens té enthousiast… Je wordt op de proef gesteld. Tijdens de première in het cultureel centrum van
Maldegem gierden de zenuwen door mijn lijf. Plots van acht madammen naar één madam op het podium. En dat voor een
bomvolle zaal. Maar het werd een succes. Ik voelde meteen dat ik dit heel graag doe. In Antwerpen zei iemand . 't Is lang
geleden dat ik nog zoveel gelachen heb. Het mooiste compliment dat ik kon krijgen. Ik vind het jammer dat er zo weinig
humoristische vrouwen op het podium staan. En als ze dan de stap wagen, wordt er weinig mee gelachen. Mensen ervaren
humor uit een vrouwenmond anders. Zegt een man iets grofs, dan komt dat totaal anders over dan van een vrouw. Ik hoop
dat ik met Call, girl hier wat verandering in kan brengen.”

Altijd positief proberen blijven en genieten van het leven want you only live once, be aware of it. Dat is het motto van
Celia.

Ik wil groeien als actrice en zoveel mogelijk personages spelen. Ik hoef geen nine to five job. Ik wil avontuur, nieuwe dingen
ontdekken, ook al betaal ik daar de prijs van de onzekerheid voor. Want eenmaal van het theater geproefd, kun je niet meer
terug!

Ondertussen is ze volop bezig met presentatiewerk voor TV en evenementen. Voor de regionale televisiezenders
doorkruist ze Vlaanderen met het programma‘Bestemming Vlaanderen’ en gaat ze op zoek naar avontuur en BV’s.
Ook schuimt ze allerlei feestjes af voor het programma Partiparti.

Door mijn job voor televisie heb ik al heel veel boeiende mensen ontmoet, Van Herr Seele tot Jean-Luc Dehaene. Je ontdekt
ook  plaatsen waar je normaal gezien nooit komt.   Mijn presentatieopdrachten variëren van kleine bedrijfsfeesten tot echte
Rockfestivals, o.a. Maanrock in Mechelen  In december presenteer ik weer samen met Lucas Van Den Eynde  ‘de site van
het jaar’ in het NTG en in januari sta ik in het Concertgebouw in Brugge om o.a. Raymond van het Groenewoud aan te
kondigen. Heel afwisselend.

In de toekomst blijft Celia zeker acteren!